|
 |
 |
Een mandje met druiven, een schaaltje met besjes of champignons, een verweerde houten achtergrond en een muziekinstrument: de simpelste alledaagse voorwerpen lijken plotseling in een nieuw licht te staan.
Henri Bol is te omschrijven als een realist, of als een fijnschilder, maar in feite is een kunsthistorisch etiket van ondergeschikt belang.
Henri Bol schildert omdat hij niet anders kan. Als de dagen korter worden, wordt hij onrustig, want minder licht betekent minder tijd om te schilderen.
De voorwerpen in zijn stillevens zijn geen dode dingen. Het zijn herinneringen aan gebeurtenissen, aan mensen. Het zijn de sporen die zij achterlieten in de tijd. Stoffelijke overblijfselen die ooit gekoesterd of
gebruikt werden door gewone mensen in hun dagelijkse leven.
Hier ziet U een kleine greep uit het werk van Henri Bol. Werk dat steeds dichter de perfectie benadert. Perfectie in techniek, maar vooral in het vermogen iets te laten zien van een andere wereld. Daarmee trotseert het werk de vergankelijkheid.
tekst: Annelette Hamming
|
|
